นักเรียนกฎหมาย

คำว่า  "ศิษย์ซึ่งอยู่ในความดูแล" ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 285 ต้องตีความโดยเคร่งครัด ซึ่งความหมายของข้อความที่ว่า ศิษย์ซึ่งอยู่ในความดูแลนั้น มิได้หมายถึงเฉพาะผู้ที่มีความสัมพันธ์ในฐานะครูหรืออาจารย์ ซึ่งมีหน้าที่สอนศิษย์เท่านั้น แต่ครูหรืออาจารย์นั้นต้องมีหน้าที่ควบคุมดูแลปกป้องรักษาตัวศิษย์และกระทำความผิดตามที่กฎหมายบัญญัติต่อศิษย์ในระหว่างมีหน้าที่ดังกล่าวด้วย จำเลยเป็นเพียงครูหรืออาจารย์สอนกวดวิชาตามที่มีผู้ไปสมัครเรียนตามความสมัครใจ และเมื่อโจทก์ร่วมที่ 2 สมัครเรียนชำระค่าสมัครแล้วจะไปเรียนหรือไม่ก็ได้ขึ้นอยู่กับความสนใจที่จะใฝ่หาความรู้ แสดงว่า จำเลยไม่มีหน้าที่รับผิดชอบควบคุมดูแลปกป้องรักษาโจทก์ร่วมที่ 2 ตลอดระยะเวลาที่ทำการสอน ดังนั้น แม้จำเลยข่มขืนกระทำชำเราโจทก์ร่วมที่ 2 ก็มิใช่กระทำต่อศิษย์ซึ่งอยู่ในความดูแลของจำเลย อันจะเป็นผลให้จำเลยต้องรับโทษหนักขึ้น เมื่อการกระทำของจำเลยไม่ต้องด้วยกรณีที่ต้องรับโทษหนักขึ้นตามมาตรา 285 หากเป็นเพียงความผิดตามมาตรา 276 วรรคแรก และมิได้เกิดต่อหน้าธารกำนัล ไม่เป็นเหตุให้โจทก์ร่วมที่ 2 รับอันตรายสาหัสหรือถึงแก่ความตาย จึงเป็นความผ...

   ตัวอย่างคำพิพากษาในคดีนี้ มีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยว่า เมื่อเด็กยินยอมให้กระทำชำเราแล้ว จะมีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายได้หรือไม่ เป็นไปตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9797/2560    ขณะเกิดเหตุ ผู้เสียหายเป็นเด็กอายุ 13 ปีเศษ และพยานหลักฐานโจทก์ฟังได้ว่า จำเลยกระทำชำเราผู้เสียหายโดยผู้เสียหายยินยอม    จำเลยฎีกาในคดีส่วนแพ่งว่า เมื่อผู้เสียหายยินยอมให้จำเลยกระทำชำเรา จึงไม่เป็นละเมิด จำเลยไม่ต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายแก่ผู้เสียหาย    ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า "ผู้ใดกระทำชำเราเด็กอายุยังไม่เกินสิบห้าปีซึ่งมิใช่ภริยาหรือสามีของตน โดยเด็กนั้นจะยินยอมหรือไม่ก็ตาม ต้องระวางโทษ..." แสดงว่า กฎหมายคุ้มครองเด็กอายุน้อยเป็นกรณีพิเศษ โดยไม่ให้ความสำคัญแก่ความยินยอมของเด็ก     ดังนั้น แม้ผู้เสียหายซึ่งเป็นเด็กจะยินยอม การกระทำของจำเลยก็ยังเป็นละเมิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420 ผู้เสียหายมีสิทธิเรียกค่าเสียหายฐานละเมิดจากจำเลย และมารดาผู้เสียหายย่อมมีสิทธิยื่นคำร้องเรียกค่าสินไหมทดแทนจากจำเ...

กระทำชำเรา หมายถึง กระทำเพื่อสนองความใคร่ของผู้กระทำ โดยการใช้อวัยวะเพศของผู้กระทำ ล่วงล้ำอวัยวะเพศ ทวารหนัก หรือช่องปากของผู้อื่น ในแง่ที่ ผู้กระทำเป็นชาย สามารถแยกได้ 2 ลักษณะ คือ    1. ใช้อวัยวะเพศของตน ล่วงล้ำอวัยวะเพศหญิง/ทวารหนัก/ช่องปากของหญิง    2. ใช้อวัยวะเพศของตน ล่วงล้ำทวารหนัก/ช่องปากของชายด้วยกัน ส่วนกรณี ผู้กระทำเป็นหญิง ต้องเป็นกรณี ที่ทำให้อวัยวะเพศชายล่วงล้ำเข้ามาในอวัยวะเพศของตน จึงจะเข้าข่ายกระทำชำเรา    หากหญิงผู้กระทำ ทำให้อวัยวะเพศชาย ล่วงล้ำเข้ามาในทวารหนัก/ช่องปากของหญิง จะไม่ใช่การกระทำชำเรา แต่เป็นการกระทำอนาจารโดยการล่วงล้ำ อ้างอิง    1.พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 27) พ.ศ. 2562 มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 28 พฤษภาคม 2562     2.อ.สหรัฐ กิติ ศุภการ ผู้พิพากษา, กฎหมายอาญา หลักและคำพิพากษา #นักเรียนกฎหมาย 20 พฤศจิกายน 2562